Ted Hughes


Ενάντια στις λαστιχένιες γλώσσες αγελάδων και τα χέρια αντρών με το σκεπάρνι
Τσουκνίδες κεντούν τον καλοκαιρινό αέρα
Και ανοίγουνε με κρότο γαλαζόμαυρης πίεσης.
Καθεμιά τους μια εκδικητική έκρηξη
Ανάστασης, μια σφιχτή γροθιά
Από όπλα σκλήθρες κι Ισλανδικό παγετό που ωθεί
Ο υπόγειος λεκές ενός σάπιου Βίκινγκα.
Είναι σαν τα ωχρά μαλλιά και τους λαρυγγισμούς των διαλέκτων.
Καθεμιά τους καταφέρνει κι ένα λοφίο αίμα.
Μετά γκριζάρουνε σαν άντρες.
Κομμένες, αρχίζει διαμάχη. Οι γιοι τους ξεμυτάν
Σκληροί στα όπλα, πάλι στη μάχη για το ίδιο έδαφος.
Μετάφραση: Γιώργος Χαλδέζος


Against the rubber tongues of cows and the hoeing hands of men

Thistles spike the summer air

And crackle open under a blue-black pressure.

Every one a revengeful burst

Of resurrection, a grasped fistful

Of splintered weapons and Icelandic frost thrust up

From the underground stain of a decayed Viking.

They are like pale hair and the gutturals of dialects.

Every one manages a plume of blood.

Then they grow grey like men.

Mown down, it is a feud. Their sons appear

Stiff with weapons, fighting back over the same ground.

Go back